De stralende foto’s op de website zijn het bewijs van 70 jaar levendige accordeonklanken van het orkest Crescendo in Leersum. Zondag valt het doek voor de muzikale Leersumers, wegens te weinig leden. Het einde van een tijdperk, maar niet zonder groots afscheidsconcert in De Binder.
‘Accordeonisten gezocht’. ‘Orkest zoekt versterking’. Ondanks herhaalde oproepen is het Crescendo niet gelukt versterking te krijgen van muzikanten die van bladmuziek kunnen spelen. In De Binder beleeft de vereniging zondag haar zwanenzang, onder leiding van hun dirigent Jeroen Gulikers en met medewerking van Shantykoor de Driemasters uit Doorn. “Het zal best emotioneel zijn. De meesten van ons spelen al sinds hun kindertijd in dit orkest”, aldus Rena van Poelgeest.
Ze is er druk mee geweest, met het jubileumconcert dat ook het afscheidsconcert werd. “We worden gewoon te oud”, verzucht Rena. “Het concert dat we in november zouden geven, hebben we al moeten annuleren omdat we zoveel zieken hadden. We kampen met zoveel verlies. We zijn bang dat we het afscheidsconcert dat we dit jaar in november met de Jostiband zouden doen, niet meer zouden redden. We zijn de laatste tijd nog met 15 man. Het oudste lid is 92. Daarom werd ons jubileumconcert van april meteen ons laatste”, besluit ze.
Huiskamer
Het begon allemaal begin jaren ’50, in de huiskamer van de familie Meerbeek in Leersum. Dirk Willems, accordeonleraar van twee Leersumse jongens, haalde meer leerlingen over om het bijzondere instrument te gaan bespelen. Na de huiskamer werd de Julianaschool achter het gemeentehuis de repetitieruimte. Toen er voldoende spelers waren om een orkest te vormen, werd er ook in groepsverband les gegeven.
Op een gegeven moment waren de spelers van mening dat zij hun vorderingen maar eens aan het publiek moesten laten horen. Accordeonvereniging Crescendo werd een feit op 10 mei 1956. “De concerten werden gegeven in ’t Centrum, achter het huidige Chinees restaurant. Na een aantal repetitiejaren in de Julianaschool verhuisde de vereniging naar dorpshuis ’t Hof.” Inmiddels repeteerde Crescendo al jaren in Cultureel Centrum De Binder.
In de zaal van De Binder staan zondag tafels waarop mappen met de krantenberichten door de jaren heen, en boeken met programma’s van door de jaren heen. “Ook hebben we nog wat setje oude orkestkleding die in de zaal zullen hangen, zodat de modernisering goed te zien is. Voorheen speelden de dames van het orkest namelijk in een lange rok, nu al lang vervangen door een pantalon”, vertelt Rena. “Op het moment dragen we allemaal eigen kleding, maar wel uniform zwart.”
Oubollig
Crescendo is al jaren in de weer om nieuwe leden te krijgen. “We hebben de kinderen op scholen laten spelen, enthousiast gemaakt. Dan wilden de ouders weer niet, ondanks dat ze bij ons een acordeontje konden huren. Het leeft niet meer onder de jeugd. Ze vinden het instrument oubollig”, zegt Rena spijtig.
Zelf is ze nog niet klaar om haar instrument aan de wilgen te hangen. “Het is een prachtig oud instrument. Ik houd van de klank. Het heeft een groot bereik, je kunt er allerlei geluiden uit halen. We spelen er alles op, van klassiek tot rock. Na zondag maar eens kijken, maar ik wil blijven spelen in orkestverband.”
Het afscheidsconcert van Crescendo is zondag 19 april gratis te bezoeken en begint om 14.30 uur. “Er zitten wat verrassingen in. We krijgen versterking van De Driemasters en van geoefende spelers van een collega-vereniging. Wat we in ieder geval spelen, is een mars die door onze dirigent van destijds voor Crescendo is bewerkt. Dat is jarenlang onze herkenningsmelodie geweest.”
