De foto-expositie ‘Wat Blijft?’ van het Indisch Koor ‘Lagu Jiwa’ is vrijdag officieel geopend in het gemeentehuis. De foto-expositie met portretten en verhalen van de dertig leden van het koor gaat over afkomst, identiteit, herinneringen en verbondenheid.
Ter introductie zijn alle aanwezigen welkom geheten door burgemeester Maarten Haverkamp. “Het gaat om dertig portretten, dertig gezichten en achter elk gezicht zit een verhaal. Verhalen over Indonesië, over Nederlands-Indië, over onze gemeente, over waar we vandaar komen en wie we daardoor zijn geworden.”
Harverkamp benadrukt het belang van het vertellen van deze verhalen. “Wat mij vooral opvalt, is hoelang er hoeveel niet verteld is. Gevoelens en pijn werden soms liever weggestopt, dan gedeeld. Toch staan we hier vandaag, omdat zwijgen toch even werd doorbroken. Omdat mensen hun verhaal na tientallen jaren toch willen delen. Dat is dapper.”
Liefde
De burgemeester kiest één verhaal om bij stil te staan, dat van Lis Lekransy. “Zij vertelt over haar vader, een Japanse militair die zij nooit heeft ontmoet, maar die jarenlang contact hield met haar moeder. ‘Dat moet liefde zijn geweest’, schijft ze. Het is een verhaal dat laat zien hoe weinig de geschiedenis past in eenvoudige hokjes van vriend en vijand. Hoe oorlog, liefde, oorlog, pijn er verbondenheid, verlies en een nieuw begin soms naast elkaar hebben bestaan in één en hetzelfde leven. Hoe persoonlijk, hoe veelkleurig en hoe menselijk de geschiedenis is.”
Lagu Jiwa
De expositie werd geopend met gezang van het koor Lagu Jiwa, een Nieuw Indisch Koor uit 2015, dat zich inzet om de traditionele Lagu Lagu en Keroncong Asli door te geven aan de volgende generatie. Zij brachten vier liederen, alle met een eigen unieke boodschap over Indonesië. Lagu Jiwa betekent Liederen voor de ziel. “Door samen zingen houden we een stukje immaterieel erfgoed levend”, benadrukt Vera de Vries, voorzitter van Lagu Jiwa. “Wat ik graag wil doorgeven; vertrouwen, verbondenheid, respect voor onze culturele wortels.”
Het is voor Lagu Jiwa juist extra bijzonder om in deze maand de expositie te openen. “Augustus staat voor elke Indo in het teken van extra verbondenheid”, legt De Vries uit. “Van bezinning en van begrip voor een verleden met velen schaduwkanten. Wij vinden het meer dan belangrijk om onze culturele erfenis te bewaren en te koesteren, maar ook te leren van realiteit van het leven in het oude Indië, ver voor de VOC en het oude Indonesië.”
Tentoonstelling
Zo hangt er dus een portret met een verhaal van ieder koorlid. “Elk koorlid heeft een band met het land Indonesië”, vertelt Marie-Christine Lekransy, die ieder koorlid gefotografeerd heeft. “Heel veel koorleden komen uit deze gemeente en De Bilt heeft ons deze mogelijkheid gegeven om deze portretten hier tentoon te stellen. Bijzonder om mijn portretten, die ik alleen uit de camera en computer ken, nu ook echt als tentoonstelling te kunnen zien. Dat maakt me wel trots.”
De titel van de tentoonstelling ‘Wat Blijft?’ sluit aan op de boodschap. “De boodschap is ‘wat blijft er voor iedereen? Wat blijft er hangen?'”, licht Lekransy toe. “Ik ben nu dan de derde generatie, dus het gaat allemaal vermengen. Wat blijft er hangen van het Indische gevoel en het Indonesische gevoel? Het gevoel van samenzijn en het gevoel van familie? Wat blijft daarvan bestaan? Wij zijn er allemaal verantwoordelijk voor om dat te behouden.” Het doel is om de mensen over hun roots (wortels) na te laten denken.
Verbindende factor
In vele van de portretverhalen, wordt eten als verbindende factor benoemd. “Met alle verhalen die ik heb afgenomen, waren eten en geur vooral wat mensen verbond,” aldus Lekransy. “Vooral het samen eten met familie. Dat is iets wat ik als derde generatie aan mijn kinderen door wil geven, het samen eten, dat maakt de band.”
De expositie is tot en met 27 augustus in het gemeentehuis te zien en is vrij toegankelijk.